หลังจากที่ทนดักดานอ่านหนังสือมาอยู่นาน

ติวเข้าเตรียมฯทั้งวันจนแทบจะสลบเมื่อถึงบ้าน

ไม่ได้แตะเน็ตมาเป็นเดือนๆ

ปั่นการบ้านที่ร.ร.เพื่อให้ได้อ่านหนังสือสอบเตรียมฯ

สวดมนต์ ไหว้พระ ทำบุญ & บนอีกต่างหาก

รับพรจากบรรดาครูบาอาจารย์ ญาติโยม พ่อแม่พี่น้อง เพื่อนๆทั้งหลาย 

หาที่พักใกล้ๆที่สอบ

กินอาหารอย่างระมัดระวัง

อัดอยู่ในแถวจนเกือบเป็นลมตอนจะเข้าห้องสอบ (เพราะคนเยอะมากกก) 

และอะไรอีกต่างๆมากมาย

ในที่สุด ในที่สุด และในที่สุด

ฉันก็ได้เป็นลูกพระเกี้ยวน้อยซะที...

โอ้วมายก้อด ยังกะไปเข้าค่ายรด.มายังงั้น (เวอร์ไป)

เราไม่ได้ขอรางวัลอัดฉีดอะไรจากพ่อแม่ทั้งนั้น

เพราะการที่ได้เรียนที่เตรียมฯมันก็เป็นรางวัลอันประเสริฐแล้ว

เมื่อวานเปิดเน็ตดู

เปิดใหม่ดูอยู่หลายครั้ง (ไม่เชื่อสายตาตัวเอง)

แล้วพอรู้ว่าติดแน่ๆ

น้ำตา... มันไหนออกมาจากไหนตั้งมากมายยังกับน้ำตก

มันตื้นตันจริงๆ ว่าสุภาษิตที่ว่า

"ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น"

มันเป็นจริงได้จริงๆ

เพิ่งจะพบกับตัวเองเป็นครั้งแรกนี่แหละ

ก็ยินดีด้วยกับทุกคนที่สอบติด

และเสียใจด้วยกับทุกคนที่ไม่ติดด้วยนะคะ

อย่าเพิ่งหมดหวัง

อาจจะเป็นลูกพระเกี้ยวใหญ่ได้นะ ถ้าตั้งใจจริงๆ 

ส่วนน้องๆที่จะสอบในปีถัดไป

ก็ขอให้น้องตั้งใจจริงๆนะคะ แล้วเดี๋ยวก็จะติดเอง

(อาจจะต้องอาศัยดวงด้วย)

ที่พี่ติดเนี่่ย พี่ก็ยังอึ้งๆอยู่

(ได้ที่ 40 ซะด้วย ตอนแรกเดาไว้ 70 ใน 90)

แต่ใจนี่มันตั้งใจอย่างแรงกล้าจริงๆค่ะ

เลือดชมพูข้นตั้งแต่ยังไม่ทันสมัครสอบแล้ว 

ก็ขอขอบคุณ GET ที่ช่วยติวให้หนูสามารถก้าวมายืนถึงจุดนี้ได้

ขอบคุณหมอดูไพ่ยิปซีที่ทำให้สบายใจขึ้นเยอะ

ขอบคุณพ่อแม่พี่น้อง ญาติๆ เพื่อนๆ บรรดาครูที่โรงเรียนอัสสัมชัญศึกษา และทุกๆคนที่ให้กำลังใจเรา

ขอบคุณโรงเรียนอัสสัมชัญศึกษาที่ปูพื้นฐานความรู้ และดูแลหนูมาถึง 11 ปี 

ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่สนับสนุนให้หนูทำได้

"ขอบคุณค่ะ"