ที่พี่ๆเคยบอกไว้ว่า "3 ปีในเตรียมฯมันสั้นนะน้อง" ท่าจะเป็นจริง

เพราะเผลอไปแป๊บเดียว 1 ปีก็ผ่านไปซะแล้ว


รู้สึกปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก ...

เมื่อนึกถึงวันที่เราตั้งใจอ่านหนังสือเตรียมสอบเข้าเตรียมฯ

เป็นช่วงเวลาที่ขยันกว่าช่วงเวลาไหนๆ


รู้สึกปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก ...

เมื่อนึกถึงวันที่เรารู้ว่าเราสอบติดเตรียมฯ

เป็นความรู้สึกที่ดีใจที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต

และเป็นครั้งแรกที่เราได้เห็นจริงๆว่า

"ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น"


รู้สึกปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก ...

เมื่อนึกถึงช่วงรับน้องที่พี่ๆตั้งใจทำเพื่อเรามาก

เพื่อที่เราจะได้ถ่ายทอดสิ่งดีๆที่พี่ตั้งใจจะส่งต่อให้เราต่อไป

เป็นช่วงเวลาที่เราได้ซึมซับความรัก ความผูกพันระหว่างเพื่อนๆและพี่น้อง

ความภาคภูมิใจในสถาบัน ประเพณีรับน้องอันดีงาม


รู้สึกปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก ...

เมื่อนึกถึงวันวานที่เราได้ใช้ชีวิตอยู่ในห้อง 58

เป็นความทรงจำ 1 ปีที่น่าประทับใจ

อ.สุมนาก็น่ารัก เพื่อนๆก็น่ารัก

เป็นมิตรตั้งแต่แรกพบ หยิบยื่นน้ำใจให้แก่กันเสมอมา


รู้สึกปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก ...

เมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่ได้อยู่ในวงประสานเสียงฝรั่งเศส

เลือกไม่ผิดจริงๆที่มาอยู่ในวงนี้

วงนี้เป็นวงมหัศจรรย์

เรารักการร้องเพลง เรารักซึ่งกันและกัน เรารักอ.วาสนา เรารักครูลุค

เราตั้งใจทำผลงานออกมาให้ดีที่สุด แต่เราก็มอบความอบอุ่นให้แก่กันอยู่เสมอ

ต่อจากนี้พวกเราน้องๆม.4 ก็จะเป็นพี่ๆม.5ที่ต้องเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของวงต่อไป


รู้สึกปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก ...

เมื่อมองย้อนกลับไปเห็นความทรงจำตลอด 1 ปีที่ผ่านมา

เป็นช่วงเวลาที่งดงามและเต็มไปด้วยความสุข

แม้อาจจะมีบ้างที่เหนื่อย เสียใจ ผิดหวัง กังวล เป็นทุกข์

แต่สุดท้ายเราก็ผ่านทุกอย่างมาได้ด้วยดี

และเราจะเติบโตเป็นพี่ม.5ที่ดีของน้องๆต่อไป ...